Opis
Galeria Palazzo Bianco to wielka pinakoteka przy via Garibaldi w Genui: w pałacu o jasnej osiemnastowiecznej fasadzie obrazy Caravaggia, Rubensa, van Dycka, Memlinga, Veronesego i Zurbarána obok mistrzów genueńskiego baroku.
Nazwa pochodzi od koloru fasad, kontrastującego z Palazzo Rosso, który stoi dokładnie naprzeciwko. Razem z Palazzo Rosso i Palazzo Tursi tworzy Musei di Strada Nuova, jedną trasę zwiedzania.
Trasa prowadzi przez malarstwo europejskie od XVI do XVIII wieku. Wśród najbardziej znanych dzieł są Ecce Homo Caravaggia, Wenus i Mars Rubensa, Wertumnus i Pomona van Dycka oraz Chrystus błogosławiący Hansa Memlinga.
Bogaty jest dział flamandzki, z Poliptykiem z Cervary Gerarda Davida. Z Hiszpanii pochodzą święte Zurbarána i Ucieczka do Egiptu Murilla; z Francji Dawid z głową Goliata Simona Voueta.
Dalej szkoła genueńska, od Luki Cambiasa po Bernarda Strozziego, Grechetta, Domenica Piolę i Alessandra Magnasca. U Cambiasa warto poszukać autoportretu, na którym malarz przedstawia siebie, gdy maluje portret ojca.
Ogród na tyłach ma rabaty obsadzone bukszpanem, risseu, typową genueńską mozaikę z białych i czarnych otoczaków, oraz ośmiokątną fontannę z faunem dmącym w muszlę.
W górnym ogrodzie, na przejściu do Palazzo Tursi, zachowały się arkady w białe i czarne pasy z San Francesco di Castelletto, wielkiego gotyckiego kościoła rozebranego około 1820 roku, wchłonięte przez dziewiętnastowieczny ratusz.
Pałac powstał w latach 1530–1540 dla Luki Grimaldiego, zanim jeszcze otwarto Strada Nuova: dlatego wejście wychodziło na salita di San Francesco. W XVIII wieku ród Brignole-Sale przebudował go i przeniósł bramę na via Garibaldi.
Ostatnia dziedziczka, Maria Brignole-Sale, księżna Galliery, zapisała go miastu w chwili swojej śmierci, w 1889 roku, wraz z częścią kolekcji, „dla utworzenia publicznej galerii”. Muzeum otwarto w 1892 roku, na czterechsetlecie odkrycia Ameryki.
Bomby z 1942 roku go zdewastowały. Ponownie otwarto go w 1950 roku w aranżacji Franca Albiniego, uważanej za jedno z najważniejszych dzieł włoskiego racjonalizmu.
Koniecznie zobacz
• Ecce Homo Caravaggia.
• Poliptyk z Cervary.
• Autoportret Luki Cambiasa.
• Ogród z fontanną fauna.
Czy wiesz, że…?
• W dokumentach UNESCO pałac wciąż figuruje pod swoją najstarszą nazwą: Palazzo di Luca Grimaldi.
• Faun z fontanny to współczesna kopia: oryginał wyżłobiła woda.
Nazwa pochodzi od koloru fasad, kontrastującego z Palazzo Rosso, który stoi dokładnie naprzeciwko. Razem z Palazzo Rosso i Palazzo Tursi tworzy Musei di Strada Nuova, jedną trasę zwiedzania.
Trasa prowadzi przez malarstwo europejskie od XVI do XVIII wieku. Wśród najbardziej znanych dzieł są Ecce Homo Caravaggia, Wenus i Mars Rubensa, Wertumnus i Pomona van Dycka oraz Chrystus błogosławiący Hansa Memlinga.
Bogaty jest dział flamandzki, z Poliptykiem z Cervary Gerarda Davida. Z Hiszpanii pochodzą święte Zurbarána i Ucieczka do Egiptu Murilla; z Francji Dawid z głową Goliata Simona Voueta.
Dalej szkoła genueńska, od Luki Cambiasa po Bernarda Strozziego, Grechetta, Domenica Piolę i Alessandra Magnasca. U Cambiasa warto poszukać autoportretu, na którym malarz przedstawia siebie, gdy maluje portret ojca.
Ogród na tyłach ma rabaty obsadzone bukszpanem, risseu, typową genueńską mozaikę z białych i czarnych otoczaków, oraz ośmiokątną fontannę z faunem dmącym w muszlę.
W górnym ogrodzie, na przejściu do Palazzo Tursi, zachowały się arkady w białe i czarne pasy z San Francesco di Castelletto, wielkiego gotyckiego kościoła rozebranego około 1820 roku, wchłonięte przez dziewiętnastowieczny ratusz.
Pałac powstał w latach 1530–1540 dla Luki Grimaldiego, zanim jeszcze otwarto Strada Nuova: dlatego wejście wychodziło na salita di San Francesco. W XVIII wieku ród Brignole-Sale przebudował go i przeniósł bramę na via Garibaldi.
Ostatnia dziedziczka, Maria Brignole-Sale, księżna Galliery, zapisała go miastu w chwili swojej śmierci, w 1889 roku, wraz z częścią kolekcji, „dla utworzenia publicznej galerii”. Muzeum otwarto w 1892 roku, na czterechsetlecie odkrycia Ameryki.
Bomby z 1942 roku go zdewastowały. Ponownie otwarto go w 1950 roku w aranżacji Franca Albiniego, uważanej za jedno z najważniejszych dzieł włoskiego racjonalizmu.
Koniecznie zobacz
• Ecce Homo Caravaggia.
• Poliptyk z Cervary.
• Autoportret Luki Cambiasa.
• Ogród z fontanną fauna.
Czy wiesz, że…?
• W dokumentach UNESCO pałac wciąż figuruje pod swoją najstarszą nazwą: Palazzo di Luca Grimaldi.
• Faun z fontanny to współczesna kopia: oryginał wyżłobiła woda.