Opis
Galeria Palazzo Rosso to barokowa rezydencja rodu Brignole-Sale przy via Garibaldi w Genui, która zachowała sale z freskami, meble i rodzinną kolekcję obrazów: portrety van Dycka, płótna Guercina, Reniego, Veronesego i Dürera.
Nazwę zawdzięcza czerwieni fasady, na której nad oknami widnieją lwie głowy: lew jest w herbie rodu, wspięty pod drzewem śliwy, po genueńsku brignòle. Razem z Palazzo Bianco i Palazzo Tursi tworzy Musei di Strada Nuova.
Na drugim piętrze reprezentacyjnym są najsłynniejsze sale. Cztery sale Pór Roku, malowane przez Gregoria De Ferrariego i jego teścia Domenica Piolę od 1679 roku, należą do szczytowych osiągnięć genueńskiego baroku.
W Wiośnie Wenus i Kupidyn uwodzą Marsa, w Lecie króluje Ceres z kłosami, w Jesieni młody Bachus siedzi obok Ariadny. Zima to chłopiec grzejący się przy koksowniku wśród scen karnawału i polowania.
Loggia Diany to mały teatralny popis: malowana iluzjonistyczna architektura udaje pałac w ruinie, z którego nieba bogini Księżyca zstępuje ku pasterzowi Endymionowi, uśpionemu przy drzwiach.
W galerii obrazów wyróżniają się portrety van Dycka, wśród nich konny portret Antona Giulia Brignole-Sale i portret jego żony Pauliny Adorno. Są też Umierająca Kleopatra Guercina, Święty Sebastian Reniego i Kucharka Bernarda Strozziego.
Wyżej Miradore jest punktem widokowym pałacu: stamtąd widok obejmuje stare miasto i całą Genuę.
Pałac powstał w latach 1671–1677 dla dwóch braci, Rodolfa i Gio Francesca Brignole-Sale. Żeby nie dzielić domu na dwie połowy obok siebie, architekt dał każdemu z nich całe piętro reprezentacyjne.
W 1874 roku ostatnia dziedziczka, Maria Brignole-Sale, księżna Galliery, podarowała go miastu wraz z kolekcjami, dla ozdoby i pożytku Genui.
Bomby II wojny światowej zniszczyły wielki fresk w salonie, Faetona przed Apollinem: dziś pozostał szkic. W latach pięćdziesiątych Franco Albini odbudował muzeum i zaprojektował słynne ośmiokątne schody, podwieszone na stalowych cięgnach, ze skórzaną poręczą.
Koniecznie zobacz
• Sale Pór Roku.
• Loggia Diany.
• Portrety van Dycka.
• Miradore.
• Ośmiokątne schody Albiniego.
Czy wiesz, że…?
• Intarsjowany parkiet w komnacie Antona Giulia II, z około 1705 roku, był wtedy we Włoszech nowością: z tamtych lat nie znamy innych.
• Monogram Antona Giulia II pojawia się dziesięć razy w jego małym apartamencie.
Nazwę zawdzięcza czerwieni fasady, na której nad oknami widnieją lwie głowy: lew jest w herbie rodu, wspięty pod drzewem śliwy, po genueńsku brignòle. Razem z Palazzo Bianco i Palazzo Tursi tworzy Musei di Strada Nuova.
Na drugim piętrze reprezentacyjnym są najsłynniejsze sale. Cztery sale Pór Roku, malowane przez Gregoria De Ferrariego i jego teścia Domenica Piolę od 1679 roku, należą do szczytowych osiągnięć genueńskiego baroku.
W Wiośnie Wenus i Kupidyn uwodzą Marsa, w Lecie króluje Ceres z kłosami, w Jesieni młody Bachus siedzi obok Ariadny. Zima to chłopiec grzejący się przy koksowniku wśród scen karnawału i polowania.
Loggia Diany to mały teatralny popis: malowana iluzjonistyczna architektura udaje pałac w ruinie, z którego nieba bogini Księżyca zstępuje ku pasterzowi Endymionowi, uśpionemu przy drzwiach.
W galerii obrazów wyróżniają się portrety van Dycka, wśród nich konny portret Antona Giulia Brignole-Sale i portret jego żony Pauliny Adorno. Są też Umierająca Kleopatra Guercina, Święty Sebastian Reniego i Kucharka Bernarda Strozziego.
Wyżej Miradore jest punktem widokowym pałacu: stamtąd widok obejmuje stare miasto i całą Genuę.
Pałac powstał w latach 1671–1677 dla dwóch braci, Rodolfa i Gio Francesca Brignole-Sale. Żeby nie dzielić domu na dwie połowy obok siebie, architekt dał każdemu z nich całe piętro reprezentacyjne.
W 1874 roku ostatnia dziedziczka, Maria Brignole-Sale, księżna Galliery, podarowała go miastu wraz z kolekcjami, dla ozdoby i pożytku Genui.
Bomby II wojny światowej zniszczyły wielki fresk w salonie, Faetona przed Apollinem: dziś pozostał szkic. W latach pięćdziesiątych Franco Albini odbudował muzeum i zaprojektował słynne ośmiokątne schody, podwieszone na stalowych cięgnach, ze skórzaną poręczą.
Koniecznie zobacz
• Sale Pór Roku.
• Loggia Diany.
• Portrety van Dycka.
• Miradore.
• Ośmiokątne schody Albiniego.
Czy wiesz, że…?
• Intarsjowany parkiet w komnacie Antona Giulia II, z około 1705 roku, był wtedy we Włoszech nowością: z tamtych lat nie znamy innych.
• Monogram Antona Giulia II pojawia się dziesięć razy w jego małym apartamencie.