Opis
Palazzo San Giorgio to malowany pałac w starym porcie Genui, na piazza Caricamento: w połowie średniowieczny, z czerwonej cegły i kamienia, w połowie szesnastowieczny, z fasadą od strony morza pokrytą freskami i ogromnym św. Jerzym zabijającym smoka.
Zbudowany jako siedziba Komuny, był potem siedzibą urzędu celnego i Banku św. Jerzego, jednego z pierwszych banków powstałych we Włoszech. Od 1903 roku mieści władze portu i można go zwiedzać po umówieniu się lub w czasie wystaw.
Dwie strony pałacu to dwa światy. Od Sottoripa jest część średniowieczna z 1260 roku: portyk ostrołukowych arkad, okna trój- i czterodzielne, blanki na szczycie. Nad portalem głowa lwa z pałacu Wenecjan w Konstantynopolu, który genueńczycy dostali od cesarza bizantyjskiego.
Od morza, przy via della Mercanzia, jest fasada z freskami: udawane marmury, Janus i Neptun oraz sześć malowanych posągów wielkich genueńczyków, od Andrei Dorii po Kolumba, wokół świętego na koniu. Na szczycie wieża zegarowa.
W środku schody prowadzą do sali Compere, z posągami dobroczyńców Banku w niszach. W części średniowiecznej są Sala Kapitana Ludu i Manica Lunga, odtworzone w XIX wieku tak, jak wyobrażano sobie wtedy średniowiecze.
W tych murach w 1298 roku więziono Marca Polo, pojmanego po bitwie pod Curzolą. Przez niemal rok niewoli dyktował wspomnienia z podróży współwięźniowi Rustichellowi z Pizy: tak powstał Milione.
Pałac zaprojektował mnich, brat Oliverio, gdy morze obmywało jeszcze jego fundamenty. Ale Kapitan Ludu Guglielmo Boccanegra, który go chciał, został wygnany w 1262 roku: Komuna przebywała tu tylko dwa lata.
Bank św. Jerzego, założony w 1407 roku, zarządzał długiem publicznym Republiki i doszedł do tego, że administrował Korsyką. W XIX wieku opuszczony pałac omal nie został rozebrany, by zrobić miejsce dla ulicy, ale ocaliły go protesty mieszkańców.
Freski od strony morza namalował jako pierwszy Lazzaro Tavarone na początku XVII wieku. Odnowione w XX wieku i znów wyblakłe, zostały namalowane na nowo na obchody kolumbowskie w 1992 roku, na podstawie szkiców i nielicznych zachowanych śladów.
Zbudowany jako siedziba Komuny, był potem siedzibą urzędu celnego i Banku św. Jerzego, jednego z pierwszych banków powstałych we Włoszech. Od 1903 roku mieści władze portu i można go zwiedzać po umówieniu się lub w czasie wystaw.
Dwie strony pałacu to dwa światy. Od Sottoripa jest część średniowieczna z 1260 roku: portyk ostrołukowych arkad, okna trój- i czterodzielne, blanki na szczycie. Nad portalem głowa lwa z pałacu Wenecjan w Konstantynopolu, który genueńczycy dostali od cesarza bizantyjskiego.
Od morza, przy via della Mercanzia, jest fasada z freskami: udawane marmury, Janus i Neptun oraz sześć malowanych posągów wielkich genueńczyków, od Andrei Dorii po Kolumba, wokół świętego na koniu. Na szczycie wieża zegarowa.
W środku schody prowadzą do sali Compere, z posągami dobroczyńców Banku w niszach. W części średniowiecznej są Sala Kapitana Ludu i Manica Lunga, odtworzone w XIX wieku tak, jak wyobrażano sobie wtedy średniowiecze.
W tych murach w 1298 roku więziono Marca Polo, pojmanego po bitwie pod Curzolą. Przez niemal rok niewoli dyktował wspomnienia z podróży współwięźniowi Rustichellowi z Pizy: tak powstał Milione.
Pałac zaprojektował mnich, brat Oliverio, gdy morze obmywało jeszcze jego fundamenty. Ale Kapitan Ludu Guglielmo Boccanegra, który go chciał, został wygnany w 1262 roku: Komuna przebywała tu tylko dwa lata.
Bank św. Jerzego, założony w 1407 roku, zarządzał długiem publicznym Republiki i doszedł do tego, że administrował Korsyką. W XIX wieku opuszczony pałac omal nie został rozebrany, by zrobić miejsce dla ulicy, ale ocaliły go protesty mieszkańców.
Freski od strony morza namalował jako pierwszy Lazzaro Tavarone na początku XVII wieku. Odnowione w XX wieku i znów wyblakłe, zostały namalowane na nowo na obchody kolumbowskie w 1992 roku, na podstawie szkiców i nielicznych zachowanych śladów.