Opis
Cmentarz Monumentalny Staglieno to wielka nekropolia Genui w dolinie Bisagno: jeden z najważniejszych cmentarzy monumentalnych w Europie, muzeum pod gołym niebem pełne marmurowych posągów, arkad i kaplic, które wspinają się na wzgórze wśród drzew.
Pośrodku wznosi się dziewięciometrowy posąg Wiary dłuta Santa Varniego, wyrzeźbiony nie dla żadnego grobu, lecz by witać wchodzących. Naprzeciwko, na szczycie imponujących schodów, Panteon naśladuje ten rzymski, z portykiem z kolumn doryckich.
Prawdziwym widowiskiem są arkady, pełne grobowców rodzinnych wyrzeźbionych przez największych genueńskich artystów XIX wieku. Na najstarszych zmarły jest przedstawiony realistycznie, niemal fotograficznie, w otoczeniu bliskich: mieszczański patriarcha, który po życiu pełnym pracy zasłużył na odpoczynek.
Później pojawiają się omdlewające anioły i uwodzicielskie postacie kobiece, w pełni secesyjnego smaku. Warto odszukać Anioła Monteverdego na grobie rodziny Oneto, w górnej zachodniej arkadzie, oraz osobliwy posąg: śmierć jako piękną kobietę, która unosi zmarłego na galopującym koniu.
Na wzgórzu kaplice prezentują wszystkie style, od gotyku po styl bizantyjski, od neoegipskiego po secesję. Kaplicę Raggio Luigiego Rovellego nazywa się Mediolańską Katedrą ze względu na podobieństwo do lombardzkiej świątyni.
Najbardziej lubiany jest posąg Cateriny Campodonico, ulicznej sprzedawczyni obwarzanków i orzeszków: pod koniec XIX wieku za pieniądze zarobione własną pracą kazała się sportretować Lorenzowi Orengowi, naturalnej wielkości, jeszcze za życia.
Spoczywają tu Giuseppe Mazzini, Nino Bixio, Michele Novaro, autor muzyki do hymnu Włoch, aktor Gilberto Govi oraz Constance Lloyd, żona Oscara Wilde'a, na cmentarzu angielskim. Jest też kenotaf Fabrizia De André.
Projekt powstał w 1835 roku; jego autor, architekt Carlo Barabino, zmarł w tym samym roku na cholerę i dzieło kontynuował jego uczeń Giovanni Battista Resasco. Cmentarz otwarto 2 stycznia 1851 roku, a dzięki rozbudowom osiągnął około 33 hektarów.
Bardzo spodobał się zagranicznym podróżnikom. Mark Twain opisał go z podziwem w „Prostaczkach za granicą” z 1867 roku, a Ernest Hemingway nazwał go jednym z cudów świata.
Pośrodku wznosi się dziewięciometrowy posąg Wiary dłuta Santa Varniego, wyrzeźbiony nie dla żadnego grobu, lecz by witać wchodzących. Naprzeciwko, na szczycie imponujących schodów, Panteon naśladuje ten rzymski, z portykiem z kolumn doryckich.
Prawdziwym widowiskiem są arkady, pełne grobowców rodzinnych wyrzeźbionych przez największych genueńskich artystów XIX wieku. Na najstarszych zmarły jest przedstawiony realistycznie, niemal fotograficznie, w otoczeniu bliskich: mieszczański patriarcha, który po życiu pełnym pracy zasłużył na odpoczynek.
Później pojawiają się omdlewające anioły i uwodzicielskie postacie kobiece, w pełni secesyjnego smaku. Warto odszukać Anioła Monteverdego na grobie rodziny Oneto, w górnej zachodniej arkadzie, oraz osobliwy posąg: śmierć jako piękną kobietę, która unosi zmarłego na galopującym koniu.
Na wzgórzu kaplice prezentują wszystkie style, od gotyku po styl bizantyjski, od neoegipskiego po secesję. Kaplicę Raggio Luigiego Rovellego nazywa się Mediolańską Katedrą ze względu na podobieństwo do lombardzkiej świątyni.
Najbardziej lubiany jest posąg Cateriny Campodonico, ulicznej sprzedawczyni obwarzanków i orzeszków: pod koniec XIX wieku za pieniądze zarobione własną pracą kazała się sportretować Lorenzowi Orengowi, naturalnej wielkości, jeszcze za życia.
Spoczywają tu Giuseppe Mazzini, Nino Bixio, Michele Novaro, autor muzyki do hymnu Włoch, aktor Gilberto Govi oraz Constance Lloyd, żona Oscara Wilde'a, na cmentarzu angielskim. Jest też kenotaf Fabrizia De André.
Projekt powstał w 1835 roku; jego autor, architekt Carlo Barabino, zmarł w tym samym roku na cholerę i dzieło kontynuował jego uczeń Giovanni Battista Resasco. Cmentarz otwarto 2 stycznia 1851 roku, a dzięki rozbudowom osiągnął około 33 hektarów.
Bardzo spodobał się zagranicznym podróżnikom. Mark Twain opisał go z podziwem w „Prostaczkach za granicą” z 1867 roku, a Ernest Hemingway nazwał go jednym z cudów świata.