Opis
Katedra św. Wawrzyńca to katedra Genui w samym sercu starego miasta: gotycka fasada w białe i czarne pasy, dwa lwy na schodach, a w środku skarby, od prochów patrona po misę uważaną za Świętego Graala.
Konsekrowana w 1118 roku, była rozbudowywana przez stulecia: boki są romańskie, fasada gotycka na wzór francuski, kopuła i absyda szesnastowieczne, dzieło Galeazza Alessiego.
Zanim wejdziesz, warto spokojnie przyjrzeć się fasadzie. W trzech portalach z XIII wieku, wzorowanych na katedrach w Rouen i Chartres, środkowa luneta pokazuje Chrystusa wśród symboli czterech Ewangelistów, a pod nim męczeństwo św. Wawrzyńca na ruszcie.
Na prawym narożniku stoi Arrotino, czyli Szlifierz, posąg, który w rzeczywistości przedstawia zapewne św. Jana Ewangelistę i trzyma zegar słoneczny: był to zegar placu. Przy prawym portalu, u podstawy kolumny, śpi malutki marmurowy piesek.
W środku arkady w białe i czarne pasy wspierają się na romańskich z szarego kamienia. W lewej nawie otwiera się Kaplica św. Jana Chrzciciela z XV wieku, z misternie rzeźbioną marmurową fasadą i posągami Mattea Civitalego i Andrei Sansovina.
Przechowuje się w niej prochy świętego patrona, które trafiły do Genui w 1098 roku po pierwszej krucjacie. W prezbiterium, pod kopułą Alessiego, Lazzaro Tavarone namalował męczeństwo św. Wawrzyńca, otoczone złoconymi stiukami.
Pod kościołem Muzeum Skarbca, zaprojektowane przez Franca Albiniego, przechowuje srebrną arkę Chrzciciela, Krzyż Zaccariów i Sacro Catino: islamską misę z zielonego szkła, którą genueńczycy przez wieki uważali za Graala z Ostatniej Wieczerzy.
W prawej nawie leży brytyjski pocisk okrętowy kalibru 381 milimetrów. 9 lutego 1941 roku pocisk tego kalibru przebił dach podczas ostrzału z morza, odbił się od posadzki i nie wybuchł. Ten wystawiony to kopia: oryginał wrzucono do morza.
Rzeźbiony pies, jak głosi legenda, należał do kamieniarza pracującego przy fasadzie, który chciał go upamiętnić w marmurze. Pogłaskanie go ma przynosić szczęście, ale historycy sztuki uważają go za zwykły średniowieczny motyw dekoracyjny.
Gotycki projekt przewidywał na fasadzie dwie bliźniacze wieże. Po pożarze w 1296 roku ukończono tylko prawą, dzwonnicę wysoką na 60 metrów; lewa została ścięta.
Koniecznie zobacz
• Fasada i gotyckie portale.
• Arrotino i piesek.
• Kaplica św. Jana Chrzciciela.
• Muzeum Skarbca i Sacro Catino.
• Pocisk z 1941 roku.
Czy wiesz, że…?
• W lewy bok wmurowana jest marmurowa szachownica: legenda łączy ją z zemstą kupca Megolla Lercariego.
• Na podstawach portali wyryto plansze do gry w młynek, o które oskarżano mężczyzn, że służą im do zaglądania pod spódnice kobietom wychodzącym z kościoła.
Konsekrowana w 1118 roku, była rozbudowywana przez stulecia: boki są romańskie, fasada gotycka na wzór francuski, kopuła i absyda szesnastowieczne, dzieło Galeazza Alessiego.
Zanim wejdziesz, warto spokojnie przyjrzeć się fasadzie. W trzech portalach z XIII wieku, wzorowanych na katedrach w Rouen i Chartres, środkowa luneta pokazuje Chrystusa wśród symboli czterech Ewangelistów, a pod nim męczeństwo św. Wawrzyńca na ruszcie.
Na prawym narożniku stoi Arrotino, czyli Szlifierz, posąg, który w rzeczywistości przedstawia zapewne św. Jana Ewangelistę i trzyma zegar słoneczny: był to zegar placu. Przy prawym portalu, u podstawy kolumny, śpi malutki marmurowy piesek.
W środku arkady w białe i czarne pasy wspierają się na romańskich z szarego kamienia. W lewej nawie otwiera się Kaplica św. Jana Chrzciciela z XV wieku, z misternie rzeźbioną marmurową fasadą i posągami Mattea Civitalego i Andrei Sansovina.
Przechowuje się w niej prochy świętego patrona, które trafiły do Genui w 1098 roku po pierwszej krucjacie. W prezbiterium, pod kopułą Alessiego, Lazzaro Tavarone namalował męczeństwo św. Wawrzyńca, otoczone złoconymi stiukami.
Pod kościołem Muzeum Skarbca, zaprojektowane przez Franca Albiniego, przechowuje srebrną arkę Chrzciciela, Krzyż Zaccariów i Sacro Catino: islamską misę z zielonego szkła, którą genueńczycy przez wieki uważali za Graala z Ostatniej Wieczerzy.
W prawej nawie leży brytyjski pocisk okrętowy kalibru 381 milimetrów. 9 lutego 1941 roku pocisk tego kalibru przebił dach podczas ostrzału z morza, odbił się od posadzki i nie wybuchł. Ten wystawiony to kopia: oryginał wrzucono do morza.
Rzeźbiony pies, jak głosi legenda, należał do kamieniarza pracującego przy fasadzie, który chciał go upamiętnić w marmurze. Pogłaskanie go ma przynosić szczęście, ale historycy sztuki uważają go za zwykły średniowieczny motyw dekoracyjny.
Gotycki projekt przewidywał na fasadzie dwie bliźniacze wieże. Po pożarze w 1296 roku ukończono tylko prawą, dzwonnicę wysoką na 60 metrów; lewa została ścięta.
Koniecznie zobacz
• Fasada i gotyckie portale.
• Arrotino i piesek.
• Kaplica św. Jana Chrzciciela.
• Muzeum Skarbca i Sacro Catino.
• Pocisk z 1941 roku.
Czy wiesz, że…?
• W lewy bok wmurowana jest marmurowa szachownica: legenda łączy ją z zemstą kupca Megolla Lercariego.
• Na podstawach portali wyryto plansze do gry w młynek, o które oskarżano mężczyzn, że służą im do zaglądania pod spódnice kobietom wychodzącym z kościoła.