Opis
Dom Kolumba to mały dom, dwa kroki od Porta Soprana, w którym Krzysztof Kolumb mieszkał z rodziną jako chłopiec. Ten, który zwiedzasz, jest osiemnastowieczną rekonstrukcją, ale stoi dokładnie w miejscu domu Kolumbów.
Z zewnątrz to wąski budynek, zredukowany do zaledwie dwóch kondygnacji, w dawnej dzielnicy sukienników i tkaczy. Na fasadzie łacińska tablica głosi, że żaden dom nie jest godniejszy od tego, w którym Kolumb spędził w ojcowskich murach dzieciństwo i wczesną młodość.
W środku odnajdziesz układ ówczesnych domów z warsztatem: na parterze warsztat, z drzwiami wejściowymi obok, a wyżej, nad stropem z drewnianych belek, izby, w których mieszkała rodzina.
Obok domu jest krużganek Sant'Andrea z XII wieku. Klasztor rozebrano w 1904 roku, gdy niwelowano wzgórze; architekt Alfredo d'Andrade ocalił kamienie krużganka, które potem złożono na nowo tutaj.
Rodzina przybyła na vico Dritto di Ponticello w 1455 roku, gdy Krzysztof miał cztery lata. Ojciec, Domenico, który stracił posadę strażnika bramy, pracował jako tkacz i sprzedawał wino i sery; długi jednak wciąż rosły.
Bombardowanie przez flotę Ludwika XIV w 1684 roku zniszczyło większą część domu. Odbudowano go na oryginalnych pozostałościach i z czasem urósł do pięciu kondygnacji, opierając belki na murach sąsiednich domów.
Właśnie to sprawiło, że wygląda dziś tak, jak wygląda. Około 1900 roku, by przeprowadzić via XX Settembre, rozebrano domy po bokach: bez tych murów dom nie mógł się utrzymać i trzy górne kondygnacje usunięto.
Miasto Genua kupiło go w 1887 roku z myślą o czterechsetleciu odkrycia Ameryki. Historyk, któremu powierzono badania, przypominał, że Florencja ma dom Dantego, a Mediolan dom Manzoniego: Genua musiała mieć dom swojego bohatera.
Z zewnątrz to wąski budynek, zredukowany do zaledwie dwóch kondygnacji, w dawnej dzielnicy sukienników i tkaczy. Na fasadzie łacińska tablica głosi, że żaden dom nie jest godniejszy od tego, w którym Kolumb spędził w ojcowskich murach dzieciństwo i wczesną młodość.
W środku odnajdziesz układ ówczesnych domów z warsztatem: na parterze warsztat, z drzwiami wejściowymi obok, a wyżej, nad stropem z drewnianych belek, izby, w których mieszkała rodzina.
Obok domu jest krużganek Sant'Andrea z XII wieku. Klasztor rozebrano w 1904 roku, gdy niwelowano wzgórze; architekt Alfredo d'Andrade ocalił kamienie krużganka, które potem złożono na nowo tutaj.
Rodzina przybyła na vico Dritto di Ponticello w 1455 roku, gdy Krzysztof miał cztery lata. Ojciec, Domenico, który stracił posadę strażnika bramy, pracował jako tkacz i sprzedawał wino i sery; długi jednak wciąż rosły.
Bombardowanie przez flotę Ludwika XIV w 1684 roku zniszczyło większą część domu. Odbudowano go na oryginalnych pozostałościach i z czasem urósł do pięciu kondygnacji, opierając belki na murach sąsiednich domów.
Właśnie to sprawiło, że wygląda dziś tak, jak wygląda. Około 1900 roku, by przeprowadzić via XX Settembre, rozebrano domy po bokach: bez tych murów dom nie mógł się utrzymać i trzy górne kondygnacje usunięto.
Miasto Genua kupiło go w 1887 roku z myślą o czterechsetleciu odkrycia Ameryki. Historyk, któremu powierzono badania, przypominał, że Florencja ma dom Dantego, a Mediolan dom Manzoniego: Genua musiała mieć dom swojego bohatera.