Omschrijving
Via Garibaldi is de straat van de adellijke paleizen van Genua: 250 meter kaarsrecht, licht oplopend, met aan weerszijden residenties uit de zestiende en zeventiende eeuw, nu samen met de Palazzi dei Rolli Werelderfgoed van UNESCO. Drie van die paleizen zijn musea.
De straat ontstond in 1550 als Strada Maggiore, daarna Strada Nuova: de grote bankiersfamilies verlieten de middeleeuwse steegjes om hier in zo'n veertig jaar woningen te bouwen die koningen waardig waren. De naam van Garibaldi kwam pas in 1882.
Het hart van de straat is Palazzo Doria Tursi, sinds 1848 het stadhuis: het indrukwekkendste van allemaal, gebouwd op drie percelen, met twee verhoogde loggia's naast het middendeel. Verderop staan Palazzo Rosso en Palazzo Bianco tegenover elkaar.
Samen met Tursi vormen ze de Musei di Strada Nuova, één route langs schilderijengalerijen en zalen vol fresco's. Palazzo Rosso dankt zijn naam aan de rode gevel, Palazzo Bianco aan de witte: beide werden door de laatste Brignole-Sales aan de stad geschonken.
Ook zonder de musea in te gaan, loop je hier het best met je neus in de lucht. Veel poorten staan open en geven zicht op beschilderde hallen, statietrappen en binnenplaatsen: in Palazzo Tobia Pallavicino, de Kamer van Koophandel, zie je de trap en de fresco's van de hal.
Op nummer 3 heeft Palazzo Lercari Parodi bij de ingang twee atlanten zonder neus. Ze herinneren aan een voorvader van de opdrachtgever, Megollo Lercari, die zich volgens het verhaal, half kroniek, half legende, wreekte op de koning van Cyprus voor een belediging.
Toen hij de schepen van de koning had buitgemaakt, sneed Megollo de zeelieden hun neus af en stuurde die in pekel ingelegd in vaten terug. Binnen in het paleis vertelt het gewelf van de salon zijn heldendaad in een fresco van Luca Cambiaso.
De straat maakte indruk op beroemde bezoekers. Rubens tekende de paleizen, en zijn tekeningen verspreidden de renaissancestijl in Noord-Europa. Madame de Staël noemde haar de Rue des Rois, de straat van de koningen.
Charles Dickens beschreef in 1843 de strook turkooizen hemel tussen de twee rijen enorme huizen, de stenen balkons, de open trappenhuizen en de hangende tuinen met sinaasappelbomen en oleanders, zwevend boven de straat.
Palazzo Tursi werd lang ten onrechte aan Michelangelo toegeschreven, zoals Alexandre Dumas al opmerkte. Het achttiende-eeuwse Palazzo delle Torrette werd juist recht tegenover gebouwd om de vervallen huizen van de middeleeuwse wijk eronder aan het zicht te onttrekken.
Niet missen
• Palazzo Doria Tursi.
• Palazzo Rosso.
• Palazzo Bianco.
• Palazzo Lercari Parodi.
Wist je dat?
• Al in 1594 lieten de bedienden van de edelen de paleizen aan bezoekende vreemdelingen zien, ter ere van hun heren.
• Ze geldt als de eerste verkaveling van Europa: een hele wijk in één keer in percelen verdeeld en ontworpen.
De straat ontstond in 1550 als Strada Maggiore, daarna Strada Nuova: de grote bankiersfamilies verlieten de middeleeuwse steegjes om hier in zo'n veertig jaar woningen te bouwen die koningen waardig waren. De naam van Garibaldi kwam pas in 1882.
Het hart van de straat is Palazzo Doria Tursi, sinds 1848 het stadhuis: het indrukwekkendste van allemaal, gebouwd op drie percelen, met twee verhoogde loggia's naast het middendeel. Verderop staan Palazzo Rosso en Palazzo Bianco tegenover elkaar.
Samen met Tursi vormen ze de Musei di Strada Nuova, één route langs schilderijengalerijen en zalen vol fresco's. Palazzo Rosso dankt zijn naam aan de rode gevel, Palazzo Bianco aan de witte: beide werden door de laatste Brignole-Sales aan de stad geschonken.
Ook zonder de musea in te gaan, loop je hier het best met je neus in de lucht. Veel poorten staan open en geven zicht op beschilderde hallen, statietrappen en binnenplaatsen: in Palazzo Tobia Pallavicino, de Kamer van Koophandel, zie je de trap en de fresco's van de hal.
Op nummer 3 heeft Palazzo Lercari Parodi bij de ingang twee atlanten zonder neus. Ze herinneren aan een voorvader van de opdrachtgever, Megollo Lercari, die zich volgens het verhaal, half kroniek, half legende, wreekte op de koning van Cyprus voor een belediging.
Toen hij de schepen van de koning had buitgemaakt, sneed Megollo de zeelieden hun neus af en stuurde die in pekel ingelegd in vaten terug. Binnen in het paleis vertelt het gewelf van de salon zijn heldendaad in een fresco van Luca Cambiaso.
De straat maakte indruk op beroemde bezoekers. Rubens tekende de paleizen, en zijn tekeningen verspreidden de renaissancestijl in Noord-Europa. Madame de Staël noemde haar de Rue des Rois, de straat van de koningen.
Charles Dickens beschreef in 1843 de strook turkooizen hemel tussen de twee rijen enorme huizen, de stenen balkons, de open trappenhuizen en de hangende tuinen met sinaasappelbomen en oleanders, zwevend boven de straat.
Palazzo Tursi werd lang ten onrechte aan Michelangelo toegeschreven, zoals Alexandre Dumas al opmerkte. Het achttiende-eeuwse Palazzo delle Torrette werd juist recht tegenover gebouwd om de vervallen huizen van de middeleeuwse wijk eronder aan het zicht te onttrekken.
Niet missen
• Palazzo Doria Tursi.
• Palazzo Rosso.
• Palazzo Bianco.
• Palazzo Lercari Parodi.
Wist je dat?
• Al in 1594 lieten de bedienden van de edelen de paleizen aan bezoekende vreemdelingen zien, ter ere van hun heren.
• Ze geldt als de eerste verkaveling van Europa: een hele wijk in één keer in percelen verdeeld en ontworpen.