Omschrijving
Het Piazza De Ferrari is het belangrijkste plein van Genua, tussen het historische centrum en de moderne stad: een grote bronzen fontein in het midden, het Teatro Carlo Felice, de beschilderde flank van het Palazzo Ducale en monumentale gebouwen uit het begin van de twintigste eeuw. Hier komt de stad samen om feest te vieren en te protesteren.
Het beslaat zo'n 11.000 vierkante meter en heeft een onregelmatige vorm: het ontstond uit de samenvoeging van twee verschillende ruimtes, het oude Piazza San Domenico en het terrein van een afgegraven heuvel. Hier beginnen de Via XX Settembre, de Via Dante, de Via San Lorenzo en de Via Roma.
In het midden staat de bronzen fontein uit 1936, ontworpen door Giuseppe Crosa di Vergagni: samen met de Lanterna is ze een van de symbolen van de stad geworden. Rond 2001 kreeg ze er een lager bassin en rijen waterstralen bij.
Aan de kant van het historische centrum staat het Palazzo Ducale, met een gevel die helemaal in trompe-l'oeil is beschilderd. Aan de oostkant rijzen de eclectische gebouwen op die tussen 1899 en 1923 werden gebouwd, waaronder dat van de regio Ligurië.
Op de hoek van de Via XX Settembre en de Via Dante heeft het Palazzo della Nuova Borsa een gebogen gevel; binnen worden in de handelszaal in jugendstil tentoonstellingen gehouden. De versieringen vielen destijds niet in de smaak bij de Genuezen.
Aan de westkant staan de neoclassicistische gebouwen van Carlo Barabino: het Teatro Carlo Felice, met zijn zuilenportiek, en het gebouw van de Accademia Ligustica di Belle Arti. Voor het theater staat Garibaldi te paard, een beeld van Augusto Rivalta uit 1893.
Waar nu het theater staat, stond de kerk van San Domenico, gesloopt in de jaren twintig van de negentiende eeuw. Het Carlo Felice werd door de bommen van de oorlog bijna verwoest en ging pas in 1991 weer open, na een lang debat.
In 1904 werd voor de verbreding van het plein de hele heuvel van Sant'Andrea afgegraven, met de huizen, het oude klooster en een stuk van de muren van Barbarossa. Tot 1899 werd hier juist de fruit- en bloemenmarkt gehouden.
Het plein is genoemd naar Raffaele De Ferrari, hertog van Galliera, bankier en politicus, die in een van de paleizen aan het plein woonde. Sinds het begin van de twintigste eeuw worden afstanden vanaf Genua vanaf hier gemeten.
Niet missen
• De fontein.
• Het Teatro Carlo Felice.
• De beschilderde gevel van het Palazzo Ducale.
• Het Palazzo della Nuova Borsa.
Wist je dat?
• Na overwinningen van Genoa, Sampdoria en het nationale elftal vieren de supporters het met een duik in de fontein.
• In 1979 kwamen op het plein 250.000 mensen samen voor de begrafenis van Guido Rossa, de vakbondsman die door de Rode Brigades was vermoord.
Het beslaat zo'n 11.000 vierkante meter en heeft een onregelmatige vorm: het ontstond uit de samenvoeging van twee verschillende ruimtes, het oude Piazza San Domenico en het terrein van een afgegraven heuvel. Hier beginnen de Via XX Settembre, de Via Dante, de Via San Lorenzo en de Via Roma.
In het midden staat de bronzen fontein uit 1936, ontworpen door Giuseppe Crosa di Vergagni: samen met de Lanterna is ze een van de symbolen van de stad geworden. Rond 2001 kreeg ze er een lager bassin en rijen waterstralen bij.
Aan de kant van het historische centrum staat het Palazzo Ducale, met een gevel die helemaal in trompe-l'oeil is beschilderd. Aan de oostkant rijzen de eclectische gebouwen op die tussen 1899 en 1923 werden gebouwd, waaronder dat van de regio Ligurië.
Op de hoek van de Via XX Settembre en de Via Dante heeft het Palazzo della Nuova Borsa een gebogen gevel; binnen worden in de handelszaal in jugendstil tentoonstellingen gehouden. De versieringen vielen destijds niet in de smaak bij de Genuezen.
Aan de westkant staan de neoclassicistische gebouwen van Carlo Barabino: het Teatro Carlo Felice, met zijn zuilenportiek, en het gebouw van de Accademia Ligustica di Belle Arti. Voor het theater staat Garibaldi te paard, een beeld van Augusto Rivalta uit 1893.
Waar nu het theater staat, stond de kerk van San Domenico, gesloopt in de jaren twintig van de negentiende eeuw. Het Carlo Felice werd door de bommen van de oorlog bijna verwoest en ging pas in 1991 weer open, na een lang debat.
In 1904 werd voor de verbreding van het plein de hele heuvel van Sant'Andrea afgegraven, met de huizen, het oude klooster en een stuk van de muren van Barbarossa. Tot 1899 werd hier juist de fruit- en bloemenmarkt gehouden.
Het plein is genoemd naar Raffaele De Ferrari, hertog van Galliera, bankier en politicus, die in een van de paleizen aan het plein woonde. Sinds het begin van de twintigste eeuw worden afstanden vanaf Genua vanaf hier gemeten.
Niet missen
• De fontein.
• Het Teatro Carlo Felice.
• De beschilderde gevel van het Palazzo Ducale.
• Het Palazzo della Nuova Borsa.
Wist je dat?
• Na overwinningen van Genoa, Sampdoria en het nationale elftal vieren de supporters het met een duik in de fontein.
• In 1979 kwamen op het plein 250.000 mensen samen voor de begrafenis van Guido Rossa, de vakbondsman die door de Rode Brigades was vermoord.