Omschrijving
De Passeggiata Anita Garibaldi, voor de Genuezen gewoon de promenade van Nervi, is een autovrije boulevard van bijna twee kilometer boven de rotskust, van het haventje van Nervi tot de oude aanlegplaats van Capolungo, met het voorgebergte van Portofino aan de horizon.
Het pad loopt steil boven de rotsen, tussen kleine baaien en natuurlijke zwembaden gevormd door de rots, waar je 's zomers kunt zwemmen dankzij de trapjes langs de kust. Bars, tentjes en kleine badinrichtingen zitten tussen de rotsen geklemd.
Het herkenbaarste punt is de Torre Gropallo, uit de zestiende eeuw, samen met het kasteel boven het haventje gebouwd om de kust te verdedigen tegen de kapers van Dragut. Hij heette ook de Hooitoren: bovenin werd nat hooi verbrand om bij gevaar rooksignalen te geven.
Onderweg valt ook het gebouw van de Marinella op, een voorbeeld van rationalistische architectuur. En vanaf de promenade loop je zo de Parken van Nervi in, met monumentale bomen, de grote rozentuin en een kolonie grijze eekhoorns die eraan gewend zijn nootjes van bezoekers te krijgen.
Het klimaat is ook in de winter mild, omdat de heuvels achter Nervi de kust beschutten: de promenade is mooi op heldere dagen en ook bij scirocco, als de golven in schuim uiteenspatten tegen de rotsen.
Oorspronkelijk was het een pad van vissers en boeren, vanaf de eerste decennia van de negentiende eeuw gebruikt om bij de boten en de akkers aan zee te komen. In 1862 liet markies Gaetano Gropallo, die de toren had gekocht, de echte promenade aanleggen.
Eerst bestond die uit twee stukken, omdat er in het midden de grond van een privévilla lag: het tweede deel, tot Capolungo, kwam er in 1872. Sinds 1959 is ze afgesloten voor auto's en alleen voor voetgangers.
Ze heeft meermaals een andere naam gekregen: ze was vernoemd naar de prinses van Piëmont, werd in 1944 omgedoopt tot Decima Flottiglia MAS, en in 1945 droeg de stad haar op aan Anita Garibaldi. Ze komt ook voor in verschillende films, waaronder Palombella rossa van Nanni Moretti.
Het pad loopt steil boven de rotsen, tussen kleine baaien en natuurlijke zwembaden gevormd door de rots, waar je 's zomers kunt zwemmen dankzij de trapjes langs de kust. Bars, tentjes en kleine badinrichtingen zitten tussen de rotsen geklemd.
Het herkenbaarste punt is de Torre Gropallo, uit de zestiende eeuw, samen met het kasteel boven het haventje gebouwd om de kust te verdedigen tegen de kapers van Dragut. Hij heette ook de Hooitoren: bovenin werd nat hooi verbrand om bij gevaar rooksignalen te geven.
Onderweg valt ook het gebouw van de Marinella op, een voorbeeld van rationalistische architectuur. En vanaf de promenade loop je zo de Parken van Nervi in, met monumentale bomen, de grote rozentuin en een kolonie grijze eekhoorns die eraan gewend zijn nootjes van bezoekers te krijgen.
Het klimaat is ook in de winter mild, omdat de heuvels achter Nervi de kust beschutten: de promenade is mooi op heldere dagen en ook bij scirocco, als de golven in schuim uiteenspatten tegen de rotsen.
Oorspronkelijk was het een pad van vissers en boeren, vanaf de eerste decennia van de negentiende eeuw gebruikt om bij de boten en de akkers aan zee te komen. In 1862 liet markies Gaetano Gropallo, die de toren had gekocht, de echte promenade aanleggen.
Eerst bestond die uit twee stukken, omdat er in het midden de grond van een privévilla lag: het tweede deel, tot Capolungo, kwam er in 1872. Sinds 1959 is ze afgesloten voor auto's en alleen voor voetgangers.
Ze heeft meermaals een andere naam gekregen: ze was vernoemd naar de prinses van Piëmont, werd in 1944 omgedoopt tot Decima Flottiglia MAS, en in 1945 droeg de stad haar op aan Anita Garibaldi. Ze komt ook voor in verschillende films, waaronder Palombella rossa van Nanni Moretti.