Omschrijving
Het Castello d'Albertis, waarin het Museo delle Culture del Mondo is gevestigd, is het neogotische kasteel dat kapitein-ter-zee Enrico Alberto d'Albertis voor zichzelf liet bouwen op de heuvel Montegalletto, boven station Principe: torens en kantelen die over de stad uitkijken, exotische zalen en voorwerpen verzameld over de halve wereld.
Het bezoek begint in het huis van de kapitein, een fantasierijke collage van kastelen uit Valle d'Aosta, Florentijnse palazzi en details van het middeleeuwse Genua, zoals de toren van de Embriaci. Je loopt door de Columbuszaal, de Gotische zaal, de Kajuit en de Zeevaartzaal, met scheepsmodellen, instrumenten en kaarten.
Het theatrale hoogtepunt is de Turkse zaal: honderden voorwerpen, sieraden, wapens, vazen, divans en lampen onder een zware draperie die een tent nabootst, tussen waterpijpen en struisvogeleieren. Op de trap zijn lansen en hellebaarden als trofeeën opgesteld, naar de smaak van die tijd.
Daarna verandert het museum van blik en gaat het over naar de echte hoofdrolspelers, de volken van Afrika, Amerika en Oceanië. Opvallend zijn de voorwerpen van de prairie-indianen, van bizonleer geborduurd met stekels van stekelvarkens en kralen, en de Mayafragmenten in tufsteen van de akropolis van Copán, in Honduras.
Bij de verzamelingen van de kapitein komen die van zijn neef Luigi Maria d'Albertis, de eerste ontdekkingsreiziger van de Fly-rivier op Nieuw-Guinea, en voorwerpen van de verdwenen volken van Vuurland. In hetzelfde kasteel zit ook het Museo delle musiche dei popoli, met instrumenten uit de hele wereld.
Het kasteel werd tussen 1886 en 1892 gebouwd op een zestiende-eeuws bastion van de stadsmuren. Bij de restauratie werd het bastion leeggehaald en met glas overdekt: in één oogopslag zie je de stenen uit de veertiende eeuw, de renaissancemuren en, boven, de negentiende-eeuwse toren.
De opening viel samen met vierhonderd jaar ontdekking van Amerika, en bij zijn dood in 1932 liet de kapitein kasteel en collecties na aan de stad. Eromheen ligt een park met vrij uitzicht op zee.
Legendes ontbreken niet. Een deur die altijd op slot zit, zou 's nachts vanzelf dichtslaan en opengaan. En er wordt verteld over een geheime tunnel die van de vertrekken van de kapitein naar de haven liep, om zo nodig naar zijn schip te kunnen vluchten.
Het bezoek begint in het huis van de kapitein, een fantasierijke collage van kastelen uit Valle d'Aosta, Florentijnse palazzi en details van het middeleeuwse Genua, zoals de toren van de Embriaci. Je loopt door de Columbuszaal, de Gotische zaal, de Kajuit en de Zeevaartzaal, met scheepsmodellen, instrumenten en kaarten.
Het theatrale hoogtepunt is de Turkse zaal: honderden voorwerpen, sieraden, wapens, vazen, divans en lampen onder een zware draperie die een tent nabootst, tussen waterpijpen en struisvogeleieren. Op de trap zijn lansen en hellebaarden als trofeeën opgesteld, naar de smaak van die tijd.
Daarna verandert het museum van blik en gaat het over naar de echte hoofdrolspelers, de volken van Afrika, Amerika en Oceanië. Opvallend zijn de voorwerpen van de prairie-indianen, van bizonleer geborduurd met stekels van stekelvarkens en kralen, en de Mayafragmenten in tufsteen van de akropolis van Copán, in Honduras.
Bij de verzamelingen van de kapitein komen die van zijn neef Luigi Maria d'Albertis, de eerste ontdekkingsreiziger van de Fly-rivier op Nieuw-Guinea, en voorwerpen van de verdwenen volken van Vuurland. In hetzelfde kasteel zit ook het Museo delle musiche dei popoli, met instrumenten uit de hele wereld.
Het kasteel werd tussen 1886 en 1892 gebouwd op een zestiende-eeuws bastion van de stadsmuren. Bij de restauratie werd het bastion leeggehaald en met glas overdekt: in één oogopslag zie je de stenen uit de veertiende eeuw, de renaissancemuren en, boven, de negentiende-eeuwse toren.
De opening viel samen met vierhonderd jaar ontdekking van Amerika, en bij zijn dood in 1932 liet de kapitein kasteel en collecties na aan de stad. Eromheen ligt een park met vrij uitzicht op zee.
Legendes ontbreken niet. Een deur die altijd op slot zit, zou 's nachts vanzelf dichtslaan en opengaan. En er wordt verteld over een geheime tunnel die van de vertrekken van de kapitein naar de haven liep, om zo nodig naar zijn schip te kunnen vluchten.