Omschrijving
De Galleria Nazionale di Palazzo Spinola is een adellijk paleis in Genua dat is gebleven zoals het was toen er nog werd gewoond: fresco's, meubels, spiegels en schilderijen op hun plek, midden in de steegjes, aan de Piazza di Pellicceria, met daarbij een galerie vol meesterwerken.
In 1958 schonken de markiezen Paolo en Franco Spinola het met de hele inhoud aan de staat, op één voorwaarde: dat het eruit zou blijven zien als een historisch woonhuis. Zo voert het bezoek je door ruim drie eeuwen leven van de grote Genuese families.
De eerste bel-etage is zeventiende-eeuws gebleven. Op het plafond van de salon schilderde Lazzaro Tavarone in 1614 het beleg van Lissabon, een heldendaad van de stichter, Francesco Grimaldi; in de salons staan de originele meubels, sommige met gebaarde koppen op de hoeken gesneden, en hangt het portret van Ansaldo Pallavicino door Van Dyck.
De tweede verdieping is een triomf van de rococo, gewenst door Maddalena Doria in 1734. De route bereikt haar hoogtepunt in de Spiegelgalerij, helemaal verguld stucwerk rond Bacchus, Venus en Amor, naar de mode van Versailles.
In een van de salons staat een enorme spiegel die in Parijs werd gekocht en na een avontuurlijke reis in Genua aankwam: over land tot Cádiz, daarna over zee. Aan de wanden hangen schilderijen van Guido Reni, Luca Giordano, Bernardo Strozzi en Valerio Castello.
Op de tussenverdieping is de historische keuken bewaard, zoals hij was in het begin van de negentiende eeuw: een groot wiel dreef de lift aan die de gerechten naar de eetkamer een verdieping hoger bracht.
Op de derde verdieping, herbouwd na de bommen van de oorlog, hangen de kostbaarste stukken, waaronder het Ecce Homo van Antonello da Messina. Ook het ruiterportret van Giovanni Carlo Doria door Rubens hoort bij het museum. Een wenteltrap leidt naar het dakterras, met uitzicht over het historische centrum.
In zijn hele geschiedenis is het paleis maar één keer verkocht: Tommaso Grimaldi deed het over aan zijn zwager Ansaldo Pallavicino om een flinke schuld af te lossen. Daarna ging het altijd via erfenis over, van de Pallavicino's naar de Doria's en tot slot de Spinola's.
In de eetkamer hangt het portret van doge Agostino Pallavicino, de eerste die kroon en scepter droeg. Hij kreeg ze door in 1637 de Madonna tot koningin van Genua uit te roepen, zodat de Republiek niet langer een trede lager stond dan de koningen van Europa.
In 1958 schonken de markiezen Paolo en Franco Spinola het met de hele inhoud aan de staat, op één voorwaarde: dat het eruit zou blijven zien als een historisch woonhuis. Zo voert het bezoek je door ruim drie eeuwen leven van de grote Genuese families.
De eerste bel-etage is zeventiende-eeuws gebleven. Op het plafond van de salon schilderde Lazzaro Tavarone in 1614 het beleg van Lissabon, een heldendaad van de stichter, Francesco Grimaldi; in de salons staan de originele meubels, sommige met gebaarde koppen op de hoeken gesneden, en hangt het portret van Ansaldo Pallavicino door Van Dyck.
De tweede verdieping is een triomf van de rococo, gewenst door Maddalena Doria in 1734. De route bereikt haar hoogtepunt in de Spiegelgalerij, helemaal verguld stucwerk rond Bacchus, Venus en Amor, naar de mode van Versailles.
In een van de salons staat een enorme spiegel die in Parijs werd gekocht en na een avontuurlijke reis in Genua aankwam: over land tot Cádiz, daarna over zee. Aan de wanden hangen schilderijen van Guido Reni, Luca Giordano, Bernardo Strozzi en Valerio Castello.
Op de tussenverdieping is de historische keuken bewaard, zoals hij was in het begin van de negentiende eeuw: een groot wiel dreef de lift aan die de gerechten naar de eetkamer een verdieping hoger bracht.
Op de derde verdieping, herbouwd na de bommen van de oorlog, hangen de kostbaarste stukken, waaronder het Ecce Homo van Antonello da Messina. Ook het ruiterportret van Giovanni Carlo Doria door Rubens hoort bij het museum. Een wenteltrap leidt naar het dakterras, met uitzicht over het historische centrum.
In zijn hele geschiedenis is het paleis maar één keer verkocht: Tommaso Grimaldi deed het over aan zijn zwager Ansaldo Pallavicino om een flinke schuld af te lossen. Daarna ging het altijd via erfenis over, van de Pallavicino's naar de Doria's en tot slot de Spinola's.
In de eetkamer hangt het portret van doge Agostino Pallavicino, de eerste die kroon en scepter droeg. Hij kreeg ze door in 1637 de Madonna tot koningin van Genua uit te roepen, zodat de Republiek niet langer een trede lager stond dan de koningen van Europa.