Omschrijving
De Galleria Nazionale di Palazzo Reale is het museum in het koninklijk paleis van het Huis Savoye aan de Via Balbi in Genua: ongerepte barokke zalen, meer dan tweehonderd schilderijen, een weelderige spiegelgalerij en een hangende tuin met uitzicht op de oude haven.
Het paleis werd halverwege de zeventiende eeuw gebouwd door de Balbi's, uitgebreid door de Durazzo's en in 1824 gekocht door het Huis Savoye, dat er zijn residentie in Genua van maakte. Sinds 1919 is het van de staat en huisvest het een museum met originele fresco's, stucwerk, schilderijen en meubels.
De beroemdste ruimte is de Spiegelgalerij, versierd door Domenico Parodi voor Gerolamo Durazzo en ongeschonden tot ons gekomen. Ze wilde wedijveren met de galerijen van de Romeinse paleizen en met die van Versailles, met schilderingen, stucwerk, spiegels en antieke beelden.
Aan het eind van de galerij staat de Ontvoering van Proserpina van Francesco Maria Schiaffino, die de groep van Bernini herinterpreteert met een nog wervelender beweging. Aan weerszijden vertellen vier witmarmeren beelden van Filippo Parodi mythen uit de Metamorfosen van Ovidius.
De schilderingen van de galerij verbergen een moraal, misschien ingegeven door de jezuïeten, die hun college aan de overkant hadden. Op het gewelf zijn Venus, Bacchus en Apollo de ondeugden die de antieke rijken ten val brachten, terwijl de Deugden de Durazzo's leiden.
De schilderijencollectie beslaat beide bel-etages. Tot de bekendste werken horen het portret van Caterina Balbi Durazzo, dat Van Dyck op zijn vijfentwintigste schilderde, en zijn Stervende Christus, naast doeken van Strozzi, Grechetto, Guercino, Luca Giordano en Tintoretto.
Van de zalen werden de troonzaal en de balzaal in 1842 opnieuw ingericht voor het huwelijk van Victor Emanuel II. Vanuit het paleis stap je naar buiten in de hangende tuin, begin achttiende eeuw aangelegd door architect Carlo Fontana, met uitzicht op de haven.
De zaal van Veronese draagt nog de naam van de Maaltijd in het huis van Simon, het beroemdste schilderij van de Durazzo's. Toen het Huis Savoye het paleis kocht, nam het het doek met andere meesterwerken mee naar Turijn en verving het door een kopie, onder protest van de Genuezen.
Het paleis ontving Jozef II van Habsburg in 1784, daarna Joachim Murat en Napoleon. Tot 1964 verbond een brug het rechtstreeks met de aanlegsteiger in de haven: die werd gesloopt voor de aanleg van de verhoogde snelweg.
Het paleis werd halverwege de zeventiende eeuw gebouwd door de Balbi's, uitgebreid door de Durazzo's en in 1824 gekocht door het Huis Savoye, dat er zijn residentie in Genua van maakte. Sinds 1919 is het van de staat en huisvest het een museum met originele fresco's, stucwerk, schilderijen en meubels.
De beroemdste ruimte is de Spiegelgalerij, versierd door Domenico Parodi voor Gerolamo Durazzo en ongeschonden tot ons gekomen. Ze wilde wedijveren met de galerijen van de Romeinse paleizen en met die van Versailles, met schilderingen, stucwerk, spiegels en antieke beelden.
Aan het eind van de galerij staat de Ontvoering van Proserpina van Francesco Maria Schiaffino, die de groep van Bernini herinterpreteert met een nog wervelender beweging. Aan weerszijden vertellen vier witmarmeren beelden van Filippo Parodi mythen uit de Metamorfosen van Ovidius.
De schilderingen van de galerij verbergen een moraal, misschien ingegeven door de jezuïeten, die hun college aan de overkant hadden. Op het gewelf zijn Venus, Bacchus en Apollo de ondeugden die de antieke rijken ten val brachten, terwijl de Deugden de Durazzo's leiden.
De schilderijencollectie beslaat beide bel-etages. Tot de bekendste werken horen het portret van Caterina Balbi Durazzo, dat Van Dyck op zijn vijfentwintigste schilderde, en zijn Stervende Christus, naast doeken van Strozzi, Grechetto, Guercino, Luca Giordano en Tintoretto.
Van de zalen werden de troonzaal en de balzaal in 1842 opnieuw ingericht voor het huwelijk van Victor Emanuel II. Vanuit het paleis stap je naar buiten in de hangende tuin, begin achttiende eeuw aangelegd door architect Carlo Fontana, met uitzicht op de haven.
De zaal van Veronese draagt nog de naam van de Maaltijd in het huis van Simon, het beroemdste schilderij van de Durazzo's. Toen het Huis Savoye het paleis kocht, nam het het doek met andere meesterwerken mee naar Turijn en verving het door een kopie, onder protest van de Genuezen.
Het paleis ontving Jozef II van Habsburg in 1784, daarna Joachim Murat en Napoleon. Tot 1964 verbond een brug het rechtstreeks met de aanlegsteiger in de haven: die werd gesloopt voor de aanleg van de verhoogde snelweg.