Omschrijving
De kathedraal van San Lorenzo is de dom van Genua, in het hart van het historische centrum: een gotische gevel met witte en zwarte banden, twee leeuwen op de trap en binnen schatten, van de as van de beschermheilige tot een schaal die men voor de Heilige Graal hield.
Ze werd in 1118 ingewijd en eeuwenlang uitgebreid: de flanken zijn romaans, de gevel gotisch naar Frans voorbeeld, de koepel en de apsis zestiende-eeuws, van Galeazzo Alessi.
Neem voor je naar binnen gaat rustig de tijd voor de gevel. In de drie dertiende-eeuwse portalen, geïnspireerd op de kathedralen van Rouen en Chartres, toont het middelste timpaan Christus tussen de symbolen van de vier evangelisten en daaronder het martelaarschap van Sint-Laurentius op het rooster.
Op de rechterhoek staat de Arrotino, de scharensliep: een beeld dat waarschijnlijk eigenlijk Johannes de Evangelist voorstelt en een zonnewijzer vasthoudt, de klok van het plein. Bij het rechterportaal, aan de voet van een zuil, slaapt een piepklein marmeren hondje.
Binnen rusten de wit-zwart gestreepte bogen op romaanse bogen van grijze steen. In de linkerbeuk ligt de vijftiende-eeuwse kapel van Johannes de Doper, met een fijn gebeeldhouwde marmeren gevel en beelden van Matteo Civitali en Andrea Sansovino.
Daar wordt de as van de beschermheilige bewaard, die na de Eerste Kruistocht in 1098 in Genua aankwam. In het priesterkoor, onder de koepel van Alessi, schilderde Lazzaro Tavarone het martelaarschap van Sint-Laurentius, omringd door verguld stucwerk.
Onder de kerk bewaart het Schatkamermuseum, ontworpen door Franco Albini, de zilveren reliekschrijn van de Doper, het Kruis van de Zaccaria en de Sacro Catino: een islamitische schaal van groen glas die de Genuezen eeuwenlang voor de graal van het Laatste Avondmaal hielden.
In de rechterbeuk ligt een Britse scheepsgranaat van 381 millimeter. Op 9 februari 1941 sloeg een granaat van dat kaliber tijdens een beschieting vanaf zee door het dak, stuiterde op de vloer en ontplofte niet. Wat je ziet is een kopie: het origineel werd in zee gegooid.
Het gebeeldhouwde hondje was volgens de legende van een steenhouwer van de gevel, die het in marmer wilde vereeuwigen. Het aaien zou geluk brengen, maar kunsthistorici zien er een gewoon middeleeuws decoratief motief in.
Het gotische ontwerp voorzag in twee tweelingtorens aan de gevel. Na de brand van 1296 werd alleen de rechter afgebouwd, de klokkentoren van 60 meter; de linker bleef een stomp.
Niet missen
• De gevel en de gotische portalen.
• De Arrotino en het hondje.
• De kapel van Johannes de Doper.
• Het Schatkamermuseum en de Sacro Catino.
• De granaat van 1941.
Wist je dat?
• In de linkerflank is een marmeren schaakbord ingemetseld: een legende verbindt het met de wraak van de koopman Megollo Lercari.
• Op de voeten van de portalen is het bord van het molenspel gekrast, waarvan men zei dat mannen het gebruikten om onder de rokken te gluren van vrouwen die de kerk uit kwamen.
Ze werd in 1118 ingewijd en eeuwenlang uitgebreid: de flanken zijn romaans, de gevel gotisch naar Frans voorbeeld, de koepel en de apsis zestiende-eeuws, van Galeazzo Alessi.
Neem voor je naar binnen gaat rustig de tijd voor de gevel. In de drie dertiende-eeuwse portalen, geïnspireerd op de kathedralen van Rouen en Chartres, toont het middelste timpaan Christus tussen de symbolen van de vier evangelisten en daaronder het martelaarschap van Sint-Laurentius op het rooster.
Op de rechterhoek staat de Arrotino, de scharensliep: een beeld dat waarschijnlijk eigenlijk Johannes de Evangelist voorstelt en een zonnewijzer vasthoudt, de klok van het plein. Bij het rechterportaal, aan de voet van een zuil, slaapt een piepklein marmeren hondje.
Binnen rusten de wit-zwart gestreepte bogen op romaanse bogen van grijze steen. In de linkerbeuk ligt de vijftiende-eeuwse kapel van Johannes de Doper, met een fijn gebeeldhouwde marmeren gevel en beelden van Matteo Civitali en Andrea Sansovino.
Daar wordt de as van de beschermheilige bewaard, die na de Eerste Kruistocht in 1098 in Genua aankwam. In het priesterkoor, onder de koepel van Alessi, schilderde Lazzaro Tavarone het martelaarschap van Sint-Laurentius, omringd door verguld stucwerk.
Onder de kerk bewaart het Schatkamermuseum, ontworpen door Franco Albini, de zilveren reliekschrijn van de Doper, het Kruis van de Zaccaria en de Sacro Catino: een islamitische schaal van groen glas die de Genuezen eeuwenlang voor de graal van het Laatste Avondmaal hielden.
In de rechterbeuk ligt een Britse scheepsgranaat van 381 millimeter. Op 9 februari 1941 sloeg een granaat van dat kaliber tijdens een beschieting vanaf zee door het dak, stuiterde op de vloer en ontplofte niet. Wat je ziet is een kopie: het origineel werd in zee gegooid.
Het gebeeldhouwde hondje was volgens de legende van een steenhouwer van de gevel, die het in marmer wilde vereeuwigen. Het aaien zou geluk brengen, maar kunsthistorici zien er een gewoon middeleeuws decoratief motief in.
Het gotische ontwerp voorzag in twee tweelingtorens aan de gevel. Na de brand van 1296 werd alleen de rechter afgebouwd, de klokkentoren van 60 meter; de linker bleef een stomp.
Niet missen
• De gevel en de gotische portalen.
• De Arrotino en het hondje.
• De kapel van Johannes de Doper.
• Het Schatkamermuseum en de Sacro Catino.
• De granaat van 1941.
Wist je dat?
• In de linkerflank is een marmeren schaakbord ingemetseld: een legende verbindt het met de wraak van de koopman Megollo Lercari.
• Op de voeten van de portalen is het bord van het molenspel gekrast, waarvan men zei dat mannen het gebruikten om onder de rokken te gluren van vrouwen die de kerk uit kwamen.